Folia 60 Jaar

Spuigaten

Monday, October 13th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | No Comments

Door Jan ’t Hart

De redactie van Folia bestaat begin jaren negentig uit een handjevol redacteuren en een redactiehond: Duffel. Duffel is de lieve, blonde, bijna helgele golden retriever van mode-redactrice Judith Spruit. Aan de redactie op de Nieuwe Doelenstraat ligt hij tussen de bureaus in, kwijlend naast zijn bak water waar hij eerder enthousiast en breed spetterend uit heeft gedronken. Als leerling-redacteur De Brock van zijn gammele bureaustoel opstaat, begint Duffel te kwispelen. De B. schreeuwt: ‘Ga weg’, aait over Duffel’s kop en schopt tegen een balletje, waarna Duffel met een stok komt aanzetten, ondertussen allerlei klein meubilair meesleurend en plantenbakken omgooiend. Hij weet in mum van tijd de kleine redactiezaal om te toveren tot een apenkooi. Hoofdredacteur Sjaak Priester begint te hikken van het lachen, eindredacteur Jaap Stam gooit er nog een stok achteraan, leerling-redacteur Marc van den Eerenbeemt hitst Duffel verder op, Jan ’t Hart roept enthousiast: ‘Hoop shit’, secretaresse Margot Riedstra kirt: ‘Oh nee’ en Monique Doppert zit op haar bureau, bang dat ze in de chaos wordt betrokken.

* * * * * * › Continue reading

Slechte gewoontes

Monday, October 13th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | No Comments

Door Mariken Smit

Geweldige tijd gehad natuurlijk bij Folia. Toch jammer van die slechte gewoontes die ik er heb opgepikt:
Constant ‘superieur!’ roepen als je nieuws hebt gescoord. Collega’s die niet op de voorpagina staan, aanspreken met ‘loser.’ Je ondanks luid protest naar de jaarlijkse AUV-dag laten sturen en terugkomen met een verhaal onder de kop: ‘Het was weer boeiend en leerzaam’, en dan accepteren dat zoiets integraal wordt geplaatst.
In het kielzog van studentactievoerders inbreken bij de VSNU en daar een lijst met telefoonnummers ontvreemden (niet iets om achteraf trots op te zijn).
Propria Cures-redacteuren vertrouwen met een brandblusser.
Een afwijking ontwikkelen voor het staren naar groene mapjes.

Mariken Smit was leerling-redacteur en redacteur bij Folia van 1996 tot 1998. Tegenwoordig is ze redacteur van Volkskrant Banen.

Relict van de civitas

Monday, October 13th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | No Comments

Door Lief Keteleer

Folia is in mijn beleving één van de laatste overblijfselen van de civitas, een poging in het verre verleden om de gemeenschapszin en het samenhorigheidsgevoel binnen de UvA vorm te geven en te versterken. Andere voorzieningen zoals studentenhuisvesting, mensa’s, studentensport, gezondheidszorg en arbeidsbemiddeling hoorden ook bij deze gedachte. En de vele raden, commissies en besturen. Er was altijd wel wat en Folia schreef daar over. Meestal waren de verhalen spannender dan in andere universitaire weekbladen, een beetje Amsterdams rellerig, daar werd naar uitgekeken.
Folia blijft bij de tijd. Die is geruislozer geworden en strakker georganiseerd. We behandelen in de redactieraad geen boze brieven meer over open boekjes, maar de evenwichtigheid van het blad, de uitstraling, het functioneren van de website, de samenwerking met Havana, wat de lezers ervan vinden enzovoorts. › Continue reading

Leerschool

Monday, October 13th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | No Comments

Door Kemal Rijken

Folia bood mij de gelegenheid om mezelf als freelance journalist te ontwikkelen. Bijna alles was toegestaan en werd gepubliceerd. Toen ik in 2005 met politicologiedocent Paul Aarts, UvA-medewerker Boris van Westering en 14 andere studenten op studiereis ging naar het streng islamitische Iran, mocht ik van toenmalig Folia-hoofdredacteur Marcel Hulspas een reisverslag maken. In Iran waren we te gast bij de politicologieschool van het regime (SIR). We sliepen in het diplomatenhotel en werden met een, voor Iraanse begrippen, ongekend luxe touringcar door Teheran vervoerd. We maakten lange dagen met veel discussies en workshops over mensenrechten. Tussendoor genoten we van de mooie en vreemde kanten van de Iraanse maatschappij. Aan het einde van iedere lange dag zat ik achter mijn laptop om een dagverslag te maken. › Continue reading

Over prinses Irene, een akoestische fax en een lekker kontje

Monday, October 13th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | No Comments

Herinneringen van oud-hoofdredacteur Sjaak Priester

Prinses Irene
Iedere woensdag werd Folia opgemaakt op de zetterij van Vrij Nederland in een zijstraat van de Kalverstraat. Op een dag sta ik in de lift met een zeer gedistingeerde dame die me bekend voorkomt. Het blijkt prinses Irene, die onder kantoortijd een bezoekje brengt aan haar dan nog geheime scharrel, Vrij Nederland-hoofdredacteur Joop van Tijn.

Armpje drukken
Bij wijze van proef kwam er een elektrische schrijfmachine met correctielint. Wie van de eindredacteuren zou hem krijgen? Redacteur Boudewijn Büch (pakket: theologische faculteit, bibliotheken en kinderopvang) opperde dat Jos Dohmen en ik erom zouden vechten. Omdat daarvoor aan de Oude Hoogstraat de ruimte ontbrak, werd het een wedstrijd armpje drukken. Met gemak won ik van redactiemacho Dohmen. 

Akoestische fax
Ver voor de zegeningen van internet werkte Folia samen met het Leidse universiteitsblad Mare. Dat ging met een akoestische fax, een duur apparaat waarin je de telefoonhoorn moest stoppen. Versturen van een A4’tje duurde bijna een half uur, en liep door de kleinste storing in het honderd. Daarom werden alle jonge redacteuren naar buiten gestuurd. Storingen konden verder worden vermeden, zo ontdekten we, door een vochtige theedoek om het apparaat te draperen.

Knoop
Onder de sollicitanten voor een jaarcontract als leerling-redacteur was er een die een knoop op tafel legde. ‘Deze knoop’, zei hij, ‘komt van het colbert van minister Deetman. Die heb ik er persoonlijk van afgerukt bij de opening van het P.C. Hoofthuis.’ Voor de sollicitatiecommissie stond de geschiktheid van de kandidaat daarmee onomstotelijk vast. De jongeman werd aangenomen en heeft nog jaren voor Folia gewerkt.

Lekker kontje
De getalenteerde en veelzijdige leerling-redacteur Beau van Erven Dorens werd op reportage gestuurd naar OV-jaarkaart BV in Rotterdam, om hem ook eens iets  serieus te laten doen. De dag erop bibberde een fax binnen van de directeur: er zaten nogal wat fouten in het conceptartikel. Maar verder was de Folia-verslaggever ‘toch wel een lieve jongen’ geweest met bovendien ‘een lekker kontje’. De naam van de directeur van OV-jaarkaart BV: Pim Fortuyn. › Continue reading

Bluf

Monday, October 13th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | No Comments

Door Annet Muijen

Daar zaten ze dan: de crème de la crème van de universitaire journalistiek. Als sardientjes opeengepakt, in een smalle zijkamer van de redactieburelen. De enige kamer met een deur en daarmee de aangewezen plek voor een sollicitatiegesprek. Het onafscheidelijke duo Ton Elias en Johan Kortenray zetelde strategisch aan het hoofd van de tafel, geflankeerd door Peter-Paul de Baar, Rob Biersma en de overige redacteuren. Louter jongemannen, want eind jaren zeventig had de intellectuele elite de vrouwelijke capaciteiten nog amper ontdekt.
Tja, en daar zat ik dan. Student, jong, blond, vrouw. De belangstelling was optimaal. Mijn concentratie was minder top. Ingeklemd tussen niet altijd even welriekende heren diende ik vragen te beantwoorden, die in turbotempo werden afgevuurd. Mannen willen nou eenmaal niet graag voor elkaar onderdoen. Gelukkig had ik een loslippige sollicitant – ook alweer een man – weten te traceren, die me gedetailleerd deelgenoot maakte van de gang van zaken bij een sollicitatie bij het prestigieuze universiteitsblad Folia Civitatis.
Zo vernam ik dat Ton Elias – ‘ je weet wel die kleine dikke met die grote mond’ – steevast van elke sollicitant wilde weten naar welke krant de voorkeur uitging en waarom. Het Folia-correcte antwoord luidde: ‘NRC Handelsblad, want die krant weet, anders dan bijvoorbeeld de Volkskrant, feit en mening duidelijk te scheiden.’ Dat antwoord had ik alvast paraat. › Continue reading

‘De Folia is op’

Friday, October 10th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | No Comments

Door Pleun Schimmelpennink

Folia herinner ik mij als een blad met blote mannen, bier, cheerleaders en professoren, struikelend in een judopak. Maar bovenal betekende mijn tijd als sportredacteur: genieten, dankzij de weekenden op pad met mijn favoriete fotograaf Bob Bronshoff om bovenstaande vast te leggen voor intellectueel Amsterdam.
Sport is lage cultuur. Hoe maak je dan met goed fatsoen een sportpagina in Folia? Dan interview je de expert op het gebied van hoge en lage culturen, professor Abram de Swaan, en laat je die poseren in zijn karatepak. Bijgebleven quote: ‘Ik heb geen talent voor karate en daarom doe ik het. Als veel zaken je makkelijk afgaan geloof ik dat het goed voor je is als je iets doet waar je niet goed in bent.’
Het artikel over de cheerleaders van de Admirals zorgde voor mijn eerste ingezonden brief: ik had een klassieke luie journalistenfout begaan door de pr-informatie van de Admirals blindelings voor waarheid aan te nemen. Ik schaamde me dood, maar ik was de enige die er mee zat (‘nu weet je tenminste dat je gelezen wordt’). Tot mijn verbazing kreeg ik zelfs complimenten over het onderwerp van mijn zeer intellectuele collega-redacteuren die voorheen weinig belangstelling voor de sport hadden getoond. Het ging ze uiteraard om de interviews met de cheerleaders, die strak op de foto stonden. Bijgebleven zin:
‘De Folia is op!’ › Continue reading

Blad voor Burgers van Bussum

Friday, October 10th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | 1 Comment

Door Karel van der Toorn

Van mijn jeugd ben ik veel dingen vergeten, maar ik kan nog precies nagaan wat ik tussen mijn elfde en twaalfde heb gedaan in de maanden januari, februari en maart. Mijn vader had van de zaak een agenda voor mij meegenomen. Afspraken had ik toen nog niet en huiswerk was te triviaal voor zo’n mooi boekje. Ik gebruikte het om vast te leggen wat ik dagelijks deed. Zo weet ik nu nog hoe vaak en wanneer ik mijn grootouders bezocht, hoe erg ik met voetballen verloor, en wie van mijn vrienden een geheim kon bewaren en wie niet. Een kostbaar bezit, zo’n dagboek. Jammer dat ik het maar drie maanden heb volgehouden.
Ik kom in die agenda naar voren als een ondernemende jongen. In januari opende ik in mijn kamer een museum met een stenenverzameling; in februari gaf ik rugnummers aan mijn 23 boeken en veranderde ik het museum in een uitleenbibliotheek; en in maart was ik hoofdredacteur en enige medewerker van een met de hand geschreven krant. › Continue reading

Bas Hart

Friday, October 10th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | No Comments

Door Mela Beinema

Het was 1994 en ik was vanuit de UvA voor twee dagen per week gedetacheerd bij de VSNU (de vereniging van universiteiten, red.), die toen nog in Utrecht zetelde. Daar ten kantore ging op een zekere dinsdag rond lunchtijd de telefoon en een omfloerste stem vroeg de telefoniste: ‘Met Bas Hart, kan ik Mela Beinema spreken?’ ‘Mela? Of je Jan ’t Hart terugbelt!’ joelde de telefoniste, die geen seconde in de zwakke poging tot incognito van de toenmalige Folia-redacteur trapte.
Zo ging het in de tijd dat ik deel uitmaakte van de fractie Progressief Personeel van de Universiteitsraad (UR), en Jan in de wandelgangen wel bekend stond als het 31ste lid van die uit dertig personen bestaande raad. Op dinsdagochtend werden het laatste nieuws en de nieuwste plannen van het ministerie aan de VSNU uit de doeken gedaan, ruim voordat het de universiteiten bereikte. Jan maakte dan ook even handig als ruimhartig gebruik van het feit dat de bijeenkomst van de UR van de UvA op dinsdagavond was, door mij tussendoor, soms nog tijdens de VSNU-vergadering, te bellen; niet alleen om het standpunt van Progressief Personeel aan de weet te komen, maar ook voor de laatste berichten vanuit de burcht van Zoetermeer. Zo ruimhartig, dat het begon op te vallen, waarop Jan zijn onhandige telefonische plaksnor bedacht.
Plaksnor of niet, de universitaire hoogmogendheden werden knap zenuwachtig van de hete adem van Jan en zijn Folia in hun nek. Hoe zenuwachtig, begreep ik toen ik op een vrijdag een afspraak had bij CvB-voorzitter Jankarel Gevers. Amper was ik gaan zitten toen hij me de kersverse Folia voorwapperde met de plompverloren vraag: ‘Heeft hij die informatie van jou?’ Ik kon hem alleen maar verbouwereerd aankijken, ik had geen idee waarover het ging. En daar bleef het niet bij. Korte tijd later trakteerde Gevers de raad plenair op een donderpreek die inhield dat het maar eens afgelopen moest zijn met dat lekken naar Folia. Of het daardoor kwam, of door Jan’s vertrek naar de Volkskrant een half jaar later, dat weet ik niet, maar het lekken is (helaas) nooit meer een item geweest. › Continue reading

Daudts bokkensprongen

Thursday, October 9th, 2008 | Folia 60 jaar, Foto's, Herinneringen | No Comments

Door Johan Frieswijk

Beeld: de verklaring van Maarten Rooij waarmee Johan Frieswijk toegang werd verleend tot het Persinstituut.

De Maagdenhuisbezetting op vrijdagavond 16 mei 1969 noodzaakte de redactie in het weekend een geheel nieuwe Folia te maken. In plaats van de (oude) kopij, die al bij de drukker lag, werden vier nieuwe pagina’s geschreven: ‘De bezetting van uur tot uur’. Vanuit het Persinstituut hadden we via de interne lijn eerst nog contact met de bezetters van het Maagdenhuis. Mederedacteur Joost Smiers was daar achtergebleven, terwijl ik eruit was gegaan om het verslag van de daadwerkelijke bezetting op papier te zetten. Onder leiding van redactiesecretaris Gerard Schuijt waren we als echte verslaggevers aan het werk.
Twee maanden daarvoor had ‘de affaire-Den Hollander’ plaatsgevonden. Den Hollanders positie was aan het wankelen geraakt nadat enkele studenten zich niet langer meer tijdens college door de hoogleraar lieten afbekken. Toen bleek dat er ook op zijn sociologisch instituut onfrisse toestanden heersten, kwam er een onderzoekscommissie van de faculteit. De toenemende openheid leidde er toe dat Folia bij de verhoren en vergaderingen van die commissie aanwezig mocht zijn. Mij werd de interessante maar oh zo gevoelige taak toebedeeld daarover te berichten. Want tijdens die verhoren kwam een aantal intimiderende praktijken op het instituut boven tafel. Het leidde tot de val van Den Hollander. Nog steeds herinner ik me het indrukwekkende optreden van hoogleraar antropologie André Köbben in deze gevoelige zaak.
De redactie van Folia was in die tijd gevestigd in een bovenruimte van het Persinstituut, eerst aan de Keizersgracht en later aan de Oude Turfmarkt. Daarin was ook het Persmuseum gevestigd. Ook voor de Subfaculteit Politicologie, waartoe het Persinstituut behoorde, waren het roerige tijden. Als betrokken student politicologie en als studentredacteur was ik daarbij direct betrokken. Daardoor kwam ik op een gegeven moment in een vreemde dubbelpositie terecht. › Continue reading

De Foliabakken

Thursday, October 9th, 2008 | Folia 60 jaar, Herinneringen | No Comments

Door Herman van der Wusten

Folia, vroeger kreeg iedereen het blad thuis gestuurd, tegenwoordig ligt het blad in bakken, die verspreid staan over de hele UvA. 

Het moet in dit nummer natuurlijk gaan om de heldendaden in het blad: de meesterlijke columns, grandioze reportages, met gevaar voor eigen leven uit de krochten van het Maagdenhuis betrokken nieuwsfeiten en prachtfoto’s. Maar er was ook een bestuur. En een redactieraad. Op ongeveer tweederde van Folia’s levensloop was ik een tijdje lid van dat bestuur. Een paar korte flarden herinnering voor het evenwicht.

De UvA was in de jaren tachtig nog niet hersteld van de jaren zestiggekte, maar het ging alweer een beetje beter. Ook financieel kreeg men de posterioriteiten weer wat helderder voor ogen. Rond 1980 ben ik als lid van de reactionaire fractie in de universiteitsraad nog eens gebeld door redacteur Ton Elias met het krachtig verwoorde, dringende verzoek de periodiek dreigende bezuiniging op Folia door het schrappen van de post ‘postverzending’ niet te steunen, want dat zou het blad voor eeuwig de das omdoen. Die keer ging het nog niet door. Ook dat jaar kregen het hele personeel en alle studenten wekelijks hun Folia weer thuis gestuurd. Tenslotte is het er toch van gekomen: de Foliabakken verschenen op allerlei universitaire locaties. En zie, het blad bestaat nog. › Continue reading

‘Son of a preacher man’

Thursday, October 9th, 2008 | Folia 60 jaar, Foto's, Herinneringen | No Comments

Door Marian Schilder

Foto: Vlak voor zijn vertrek in juni 2001 kijkt hoofdredacteur Sjaak Priester mistroostig uit het raam van de redactieburelen aan de Herengracht.

Een paar jaar geleden kreeg ik een uitnodiging voor het afscheid van Sjaak Priester, hoofdredacteur van Folia. Ik wilde er heen. Sjaak leefde voor Folia en Folia had een bindend vermogen. Sjaak was kritisch op het universitaire gebeuren, met name op de ontwikkelingen in het Maagdenhuis; het waren vaak de leukste stukken in het blad. Maar Sjaak zou het universitaire imago schaden. Het was in de nadagen van de universitaire democratie. Sjaak was ontslag aangezegd.
Het was mooi weer en de bijeenkomst speelde zich af in een tent, half in de open lucht. De voltallige redactie en medewerkers waren aanwezig en natuurlijk veel oudgedienden, kweek uit de school van Sjaak waarvan een groot aantal doorgebroken was in de nationale media. Een goeie opkomst, maar ‘Het Maagdenhuis’ ontbrak. Vanuit de universitaire gemeenschap waren alleen Crea-directeur Sjoerd Jans, oud UR-voorzitter Jarti Notohadinegoro en ondergetekende aanwezig.
Er werd gedronken en Sjaak ontving de een na de andere aanhankelijkheidsbetuiging. Hoogtepunt was een bewerking van ‘Son of a Preacher Man’, gezongen door Judith Spruit (of was het Aaf Brandt Corstius?) die zichzelf aan de piano begeleidde. Talentvol, die medewerkers van Folia. Toen beklom Sjaak zelf het podium en sprak ons toe. Waarom wij er waren? De gehele bijeenkomst berustte op een misverstand. Er was geen sprake van een afscheid, hij nam geen afscheid. Het werd nog een behoorlijk lange toespraak. Bizar. Vergisten wij ons, vergiste ik me? In ieder geval zat hij de volgende dag weer op de redactie achter zijn bureau.

Marian Schilder werkt aan de UvA sinds 1983. Inmiddels is zij Hoofd publiekspresentaties van de bijzondere collecties van de UB. Zij is goed bevriend met oud-hoofdredacteur Sjaak Priester.

Noot van de redactie: Aan de piano zat niet Judith Spruit of Aaf Brandt Corstius, maar Folia-redacteur Paulien Cornelisse.

Geen pensioen voor Margot

Wednesday, October 8th, 2008 | Folia 60 jaar, Foto's, Herinneringen | No Comments

Door Ton Elias

Foto: Redactiesecretaresse Margot Riedstra tien jaar geleden tijdens het vijftigjarig bestaan van Folia gefotografeerd door Bob Bronshoff.

Dat ze rare trekjes hadden, de jaren tachtig, wordt dezer dagen ook bij een breder publiek wel duidelijk. Een eindredacteur bij Folia balanceerde op het koord. Er was allereerst de alma mater, nog katterig van de bezetting van het Maagdenhuis, en volstrekt doorgedemocratiseerd. Het Maagdenhuis leverde het geld en bemoeide zich formeel nergens mee. Zo lang de liberale sociaaldemocraat Cammelbeeck collegevoorzitter was, en dat was verdomd lang, heeft er geen enkele bestuurlijke oekaze jegens de redactie plaatsgevonden. Hij is dood, maar verdient met terugwerkende kracht de complimenten die we hem bij leven als redactie weleens wat royaler hadden mogen maken.
Verder was er De Redactieraad: een gezelschap van wisselende kwalitatieve samenstelling, met als structureel voordeel dat hij uit de diverse geledingen van de universitaire gemeenschap diende te bestaan. De eindredacteur die deze nogal diverse belangenvertegenwoordigers tijdens de verantwoordingsvergaderingen tegen elkaar uit wist te spelen, beslechtte het pleit in z’n voordeel. Dat lukte doorgaans, al was het met diehards als Marius Broekmeyer en Rolf Schöndorff kwaad kersen eten. De laatste kwam ik een paar jaar terug tegen op een zomers Frans marktje. Hij was van een nare, zure, magere lastpak tot een vrolijke bon-vivant getransformeerd. Dat lag niet alleen aan de verdiensten van de goede Franse tafel, maar ook aan de tijdgeest; Schöndorff had zich in die vroege jaren tachtig een eenzame strijder gewaand. › Continue reading

Uit de Huls (pardon: koker) van de redactieraad

Wednesday, October 8th, 2008 | Folia 60 jaar, Foto's, Herinneringen | No Comments

Kanttekeningen die geen Pas geven

Foto: oud-Folia hoofdredacteur Marcel Hulspas

Door Hendrik Kaptein

Folia? Ja, dat was (is) toch ‘het beste universiteitsblad van Nederland’, vrij van bestuurlijke leibanden, onder de vleugels van een zelfstandige stichting? Het is maar goed dat de meeste lezers geen weet hebben van wat zich in en om die stichting allemaal heeft afgespeeld. Een ruim deel daarvan mag ook nooit meer in Folia verschijnen, onderworpen als het is aan bestuurlijke geheimhouding (sommige dingen kunnen ook om menselijke redenen beter uit de publiciteit blijven).
Soms dacht je echt: het mag een wonder heten dat uit al dat tumult, tot en met incompatibiliteit van humeuren, evengoed nog zo’n prachtblad verschijnt! Bij methodologie leerde je vroeger dat contexts of discovery iets anders zijn dan contexts of justification: hoe iets tot stand komt maakt niet uit, als het maar ergens op lijkt. Inderdaad leverde (levert?) Folia de definitieve bevestiging van het belang van dat onderscheid. Uit botsing van opvattingen, karakters en erger kwam (komt?) de waarheid van Folia te voorschijn.
Op het gevaar af om uit de school te klappen, toch enkele kruimeltjes uit die rijke geschiedenis. Ooit zat ik in de redactieraad. Op papier is het een machtig en invloedrijk orgaan, tot en met zijn rol als instantie voor klachten uit de redactie. Eens per maand werd er vergaderd, ergens achter in een somber gebouw aan de Sarphatistraat, soms zelfs in aanwezigheid van de toenmalige hoofdredacteur Marcel Hulspas. In woord, gebaar, lichaamstaal en uitstraling in het algemeen, liet laatstgenoemde weten dat hij die hele redactieraad flauwekul vond. Nogal eens liet hij dan ook weten ‘dat wij hem maar moesten roepen als hij er bij moest komen zitten’. Dat deden wij steeds minder. › Continue reading

Duffel

Tuesday, October 7th, 2008 | Folia 60 jaar, Foto's, Herinneringen | No Comments

Door Judith Spruit

Als je een hond bent en je schopt het tot de kolommen van een gerespecteerd universiteitsblad, dan moet er toch wel wat met je aan de hand zijn. Maar Duffel deed tijdens zijn verblijf op de redactie gewoon zijn ding, zoals hij gewend was: achter de frisbee aanrennen, kaas eten en neerploffen.

Golden retriever Duffel was nog maar een paar maanden oud toen hij bij mij in Amsterdam begon te logeren als zijn opperbazen op vakantie waren. Als het stormde, vroeg ik hem: ‘Ga je mee naar Zandvoort?’, waarop hij onmiddellijk de trap afrende en we binnen een uur op het strand waren. Dus toen ik hem vroeg: ‘Ga je mee naar Folia?’ spitste hij zijn oren, want hij dacht dat hij iets verschrikkelijk leuks ging doen. › Continue reading