Folia - een blad dat bindt
Monday, October 13th, 2008 | Folia 60 jaar
Door Maurice Seleky
Schrijven voor Folia is voor mij nog altijd een voorrecht, want je weet dat je wordt gelezen. Bovendien is Folia toch wel zo’n beetje de New York Times van de Nederlandse universiteitskranten. Het weekblad is op de universiteit alom aanwezig en is voor veel studenten en medewerkers een welkom verzetje tussen colleges en andere werkzaamheden door. In ieder UvA-gebouw ligt Folia op woensdag in dikke stapels te pronken in de schappen. Altijd zijn er wel verloren exemplaren te vinden op wc’s in studentenhuizen, lege tafels in het Atrium, volgeladen bureaus van professoren. Folia is een blad dat bindt.
Een van de charmante eigenschappen van de UvA is haar verspreide ligging over verschillende delen van de stad, tegelijkertijd is dat de reden dat econometristen niet weten waar het Spinhuis ligt en dat juristen liever niet op het IWO komen. Folia levert een belangrijke bijdrage aan het gemeenschapsgevoel van de UvA. Folia maakt dat je als student en docent het idee hebt dat je ergens bij hoort. Mede dankzij Folia is de UvA niet alleen een anoniem onderwijsinstituut – de universiteit kan soms ook een gezellig honk zijn, een clubhuis voor ruimdenkende mensen. Met Folia in je hand voelt een plastic bekertje koffie vlak voor een tentamen als een biertje in je stamkroeg.
Het weekblad is zowel roddelkrant als kwaliteitsmedium, het scheert langs de oppervlakte, maar duikt soms ook vol de diepte in. Na het lezen van een editie van Folia is men prima geëquipeerd om in ieder sociaal gezelschap mee te praten. De veelzijdigheid van onze universiteit en haar mensen weerspiegelt zich in de onderwerpen die aan bod komen in Folia. Eigenlijk is ieder onderwerp geschikt, zolang er maar een duidelijke connectie met een (oud) UvA-student, docent of medewerker is. Zo heb ik het genoegen gehad om de afgelopen jaren onder meer te schrijven over sociaal netwerk Hyves, het Amsterdamsch Studenten Corps, studentenweekblad Propria Cures, filmregisseur Eddy Terstall, studentenbioscoop Kriterion, kunsthistoricus Jan Six en de rockband Hit Me TV. Artikelen over verschillende onderwerpen die één ding met elkaar gemeen hadden: de befaamde ‘UvA-link’.
In de jaren dat ik als freelance medewerker voor Folia schrijf zijn er een aantal dingen veranderd die de lezers misschien niet direct zijn opgevallen. Zo zag ik Marcel Hulspas en Mark Koster het blad leiden om plaats te maken voor oud-Havana-man Jim Jansen. Verder verhuisde de redactie van de Sarphatistraat naar de Vendelstraat en sloeg Folia haar tentakels ook uit naar het internet met de lancering van een multimediale website. Toch bleef het honkgevoel hetzelfde.
Nu ik mijn scriptie schrijf denk ik vaak terug aan de stukken die ik voor Folia heb geschreven. Hoe het besef straks gelezen te worden door duizenden mensen je een gevoel van verantwoordelijkheid kan opleggen. Hoe zorgvuldig je met taal en stijl om moet gaan. Hoe economisch je een boodschap moet zien over te brengen. Folia was wat dat betreft een leerschool en een laboratorium. Niet alleen voor mij, maar ook voor talloze andere medewerkers die het weekblad dankbaar als een springplank naar andere loopbanen gebruikten.
Ik hoop dat Folia de komende zestig jaar mee zal blijven groeien met de snel groeiende UvA en iedere keer weer in staat zal zijn om het blad te blijven dat bindt.
Maurice Seleky studeert rechten en is freelance medewerker van Folia sinds 2004.
No comments yet.
Leave a comment
